|  | |
FotoGaleria |  |
Użytkowników Online | Gości Online: 2
Brak użytkowników Online
Zarejestrowanych: 102
Ostatni zarejestrowany: resteencamn
|
Login |
Nie jesteś zarejestrowany? Kliknij tutaj aby to zmienić.
Zapomniałeś hasło? Poproś o nowe tutaj.
|
|
Rozwój opieki paliatywnej/hospicyjnej w Polsce |
Minęło ponad 20 lat od uformowania pierwszego zespołu wolontariuszy, przy parafii kościoła Bińczyce-Nowa Huta, którzy uznali za swój obowiązek-wezwanie opiekę nad umierającymi chorymi oraz 18 lat od czasu powstania pierwszego polskiego hospicjum - Stowarzyszenia Przyjaciół Chorych Hospicjum w Krakowie, które w 1996 roku uwieńczyło swój wkład w ogólnopolski i ogólnoświatowy rozwój opieki hospicyjnej utworzeniem wspaniałego Hospicjum Św. Łazarza. Osiągnięcia Niezależnego Ruchu Hospicyjnego, powstanie Ogólnopolskiego Forum Ruchu Hospicyjnego, Polskiego Towarzystwa Opieki Paliatywnej im. Aleksandra Lewińskiego i Antoniny Mazur, powstanie Kliniki Opieki Paliatywnej przy Akademii Medycznej im K. Marcinkowskiego w Poznaniu równocześnie z upowszechnieniem edukacji (wprowadzenie edukacji przed i podyplomowej, udostępnienie dzięki środkom finansowym z MZiOS oraz Fundacji im. Stefana Batorego, aktywnej pomocy Polish Hospices Fund szkolenia dla 100 osób w czołowych ośrodkach hospicyjnych w Wielkiej Brytanii, organizowanie przez poznańską Klinikę Opieki Paliatywnej współpracującej z ośrodkiem WHO opieki paliatywnej - Sir Michael Sobell House w Oksfordzie wspólnych corocznych kursów, w których uczestniczą szkolący się z 13 krajów Europy wschodniej i środkowej) i podstawowych form organizacyjnych opieki paliatywnej/hospicyjnej, łącznie z wprowadzeniem opieki paliatywnej do programu polityki zdrowotnej MZ i OS wpłynęły na szybki rozwój opieki paliatywnej i hospicyjnej w naszym kraju w czym wielki udział mieli animatorzy tej opieki i Kościół Katolicki. W 1991 roku ukazała się Ustawa o Zakładach Opieki Zdrowotnej, w której zawarto podstawy prawne do rozwijania opieki paliatywnej/hospicyjnej (paragraf 19, art. 5, ustęp 1-Każdy chory ma prawo do umierania w spokoju i godności). Szczególnie wyraźny postęp datuje się od 1993 roku, kiedy to państwo przeznaczyło dość znaczne środki na rozwój opieki paliatywnej/hospicyjnej, o czym świadczy wzrost liczby ośrodków opieki paliatywnej i hospicyjnej do ponad 200 oraz 5-krotny wzrost zużycia morfiny doustnej. Dzięki zmianom w zakresie legislacyjnym i prawidłowej polityce MZiOS wszystkie podstawowe analgetyki opioidowe w tym Tramal/Tramadol we wszystkich formach, Bunondol, wszystkie formy morfiny doustnej zarówno szybko działającej, jak i preparaty o powolnym kontrolowanym uwalnianiu oraz cenny lek o 3-dniowym działaniu - fentanyl, przezskórny - Durogesic, stały się ogólnie dostępne, bezpłatne dla chorych z bólem przewlekłym. Powstało szereg różnych form opiekipaliatywnej/hospicyjnej, oprócz najbardziej rozpowszechnionej, typowej dla Polski opieki domowej, tworzone są stacjonarne oddziały opieki paliatywnej w obrębie szpitali lub w budynkach wolno stojących - oddziały hospicyjne. Wielkim osiągnięciem stało się utworzenie w Warszawie pierwszego w Polsce hospicjum dla dzieci. Małe są jeszcze doświadczenia w organizowaniu poradni dla osób osieroconych, ośrodków opieki dziennej, zespołów wspierających szpitalnych opieki paliatywnej oraz poradni leczenia obrzęku limfatycznego. Wypracowany przez Krajową Radę Opieki Paliatywnej i Hospicyjnej, zaakceptowany w 1998 roku przez MZiOS program zakłada dalszy rozwój tej ważnej dyscypliny medycznej. Do bardzo ważnych wydarzeń należy zaliczyć powołanie krajowego i regionalnych konsultantów w dziedzinie medycyny paliatywnej, wydanie zarządzenia MZiOS o wprowadzeniu specjalizacji z zakresu medycyny paliatywnej dla lekarzy, kursów kwalifikacyjnych oraz specjalizacji w zakresie opieki paliatywnej dla pielęgniarek oraz na mocy nowelizacji do ustawy o Powszechnym Ubezpieczeniu Zdrowotnym zaliczenia świadczeń z zakresu opieki paliatywnej/hospicyjnej jako odrębnych, objętych kontraktacją Kas Chorych usług. Opracowano już na zlecenie MZiOS standardy opieki paliatywnej. Wszystkie te działania stanowią ważny kolejny etap ułatwiający nadanie właściwej rangi opiece paliatywnej i są niezbędne w osiąganiu coraz wyższej jakości świadczonej opieki, tak bardzo potrzebnej cierpiącym chorym i ich strapionym rodzinom. Uchwalona w 1998 roku Deklaracja Poznańska oraz utworzenie w 1999 roku w Poznaniu ECEPT - Stowarzyszenia powołanego dla rozwoju opieki paliatywnej w Europie Wschodniej i Środkowej świadczą o rosnącej roli Polski w rozwijaniu opieki paliatywnej również w Europie.
|
|
|
|
| |